citroenlimonade

Tot zover: nog geen cent uitgegeven aan leesvoer. Ja, ik sta er zelf stiekem ook een beetje versteld van. Er waren wat kritische momenten (vanochtend nog: “Wat moet ik nou lezen? Ik heb niks te lezen!”), maar na een paar keer diep ademhalen ben ik daar doorheen gekomen.
Eén maand gedaan, nog tien te gaan.

Advertisements

Een update: nog altijd geen nieuw(e) boek(en) gekocht. In de boekwinkel in plaats daarvan andere mensen boeken aangesmeerd; dat gaf een voldaan gevoel.
Verder kreeg ik van verschillende kanten de bezorgde vraag of ik het wel tot het eind van het jaar zou redden met mijn nog-te-lezen-stapel. Tja, soms is een antwoord niet te vangen in woorden, dus om die zorgen weg te nemen maar een plaatje:

stapel2

De brievenbus was leeg.
Maar “wat heb je ook aan stille aanbidders. Niks. Je wordt alleen maar nieuwsgierig en ze hebben geen lef. Geteisem.”
Bedankt Mam. X

Een verlaat voornemen:  de rest van het jaar gaan er door deze citroen geen boeken gekocht worden (zorgvuldig gepland ná het Boekenfestijn, dat geef ik toe).
Oh maar omdat een boekenbon inleveren geen aankoop is, maar een kadootje uitkiezen, tellen die niet.
En het is niet zozeer een voornemen maar meer een streven. Jaja, zwaktebod. Maar de poging is al dapper toch? Dit naar aanleiding van onkruid wieden op de boekenplanken en er 80 (ik schrok er ook van) boeken zo uit konden en gedoneerd zijn aan het goede doel/weggegeven aan liefhebbers. En het is niet zo dat de planken nu leeg zijn, het is meer dat de stapels die op de grond stonden bij gebrek aan ruimte op de planken, nu zijn verdwijnen.

Het Boekenfestijn. Oftewel: Walhalla.
Rijen en rijen en rijen en rijen en rijen en rijen en rijen en rijen sterk afgeprijsde boeken. Nederlandstalig, Engelstalig. Studieboeken, kinderboeken, stripboeken, thrillers, romans en biografien. Je kunt het zo gek niet bedenken of het ligt er. Een verlanglijstje meenemen heeft geen zin; alles ligt door elkaar en er is geen garantie voor wat er is. Het zijn licht beschadigde boeken, mislukte drukken of titels die in de reguliere winkels niet gelopen hebben. Het is snuffelen en in je boodschappenmand gooien. Ja, je krijgt bij binnenkomst een boodschappenmand-op-wieltjes mee. Uit zelfbescherming neem ik geen pinpas mee zodat ik niet “per ongeluk” buiten budget kan gaan en ook dit jaar was het weer een groot succes. Zeven boeken voor twintig euro is heel veel pagina’s leesplezier!

Geïnteresseerd in het Boekenfestijn? Nog t/m 29 januari in Ahoy Rotterdam. Daarna iedere maand op een andere locatie in Nederland en België. Zie: http://www.boekenfestijn.com voor meer informatie. (ik heb geen aandelen in Boekenfestijn, maar deel de liefde voor het boek!)

Nr. 8 – Een top-tien-bestseller
Titel: A man called Ove – Fredrik Backman (In het Nederlands als: Een man die Ove heet)
Gaat over: Ove. Ove is een chagrijnige man van zekere leeftijd. Hij heeft principes en een kort lontje. Complimentjes vindt hij onzin. Hij rijdt in een Saab. Niets is wat het lijkt.
Mooiste zin: “Maybe to her destiny was ‘something’, that was none of his business. But to him, destiny was ‘someone’.”
(Lotsbestemming betekende dan misschien wel ‘iets’ voor haar. Maar voor hem betekende het ‘iemand’.) 
Oordeel: 
Hartverwarmend met hier en daar een traan.
Ove is met stip binnen in mijn persoonlijke top 10 van favoriete personages ooit.

Bewijs dat A man called Ove een top 10 bestseller was: uit het Zweeds vertaald in meer dan 38 talen en stond meer dan 42 weken in de bestseller lijst in de VS. Oh ja, en hij is al verfilmd.

20170123_192602

Ik was een cd aan het luisteren via een muziekstream-medium (ik krijg geen geld voor een plug dusss) en intussen was de wasmachine afgelopen dus liep ik weg van mijn computer om de was op te hangen. Dat duurde langer dan gepland omdat ik het wasrek eerst nog leeg moest halen van de vorige lading en het wasbolletje vast zat in de mouw van een blouse (grrr ie-de-re keer). Toen alles eindelijk hing, liep ik met de knijperbak door de gang en schrok me rot van een mannenstem. Voor de goede orde: ik was geacht alleen thuis te zijn.
Zodra het geluid van vallende knijpers was weggestorven, sloop ik als een ninja op mijn tenen de gang door. Ik dacht nog: gelukkig is de cd afgelopen, anders had ik het nooit gehoord. Ik checkte alle ruimtes die ik tegen kwam. Badkamer: leeg. Gangkast: niks. Slaapkamer: niemand. Uiteindelijk was alleen de keuken nog over en gewapend met een lege knijperbak sprong ik naar binnen. Leeg, op een laptop na.
Met het hart nog in mijn keel bleek ik te staan luisteren naar “stories behind the songs”: gesproken uitleg van een artiest bij de nummers van een cd.
Ik wist niet eens dat het bestond maar de muziekstreamer was naadloos overgegaan van de gewone cd naar dit vertel-uurtje.
Tien euro per maand non-stop muziek inclusief gratis hartverzakking.


  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories