citroenlimonade

Archive for the ‘@ Work’ Category

Als ik een euro kreeg voor iedereen die me vandaag aansprak met de woorden “Ik weet wat jij voor werk doet” of “Dag, mevrouw de secretaresse”…nou goed, dan had ik vier euro. Dat krijg je er van als je op secretaressedag met een bos bloemen uit werk komt.

Advertisements

De afgelopen drie jaar had ik niet slechts één, maar twéé banen. Twee halve, dat wel. Ik verdeel mijn werkweek 50/50 over twee verschillende organisaties in twee verschillende plaatsen. En dat is beter te doen dan het klinkt. Grootste hobbel in het geheel is, geloof het of niet: de NS. Eén dag in de week start ik bij organisatie A, sprint in de middagpauze naar het station en zet de middag voort bij organisatie B. Maar reizen met een zakelijke ov-chipkaart en dan halverwege het traject overstappen op je persoonlijke kaart voor de rest van de reis betekent het perron af, de hal door, bij de poortjes uitchecken met de ene kaart en meteen er weer door met je andere kaart. Resultaat: negen van de tien keer een gemiste trein (en een hoge bloeddruk en ge-eh-mopper wegens ergernis).
Maar goed, over een paar weken behoort dat gedoe tot het verleden want dan ga ik fulltime aan de slag bij organisatie B. Het was de laatste tijd veel geregel (laten we het er op houden dat dat de reden voor gebrek aan citroenlimonade was en het er verder niet over hebben) maar het is allemaal rond. En omdat alles in leven te vergelijken is met boeken: het is dat gevoel dat je hebt als je twee boeken tegelijk aan het lezen bent geweest, maar de ene is eerder uit dan de ander waar je je dan vol op kunt storten.

Je belt een bedrijf wegens een probleem/met een vraag/voor een bestelling en je hoort…
‘Een ogenblik geduld alstublieft, ik verbind u door met de afdeling die hier over gaat.’
Wachtmuziekje.
‘Goedemorgen/Goedemiddag, u spreekt met de afdeling bestellingen/storingen/abonnementen/betalingen. Waar kan ik u mee helpen?’
Je legt uit waarvoor je belt, in dit geval bijvoorbeeld een storing aan laten we zeggen een kopieermachine.
‘Oké, ik pak uw gegevens er even bij.’
Wachtmuziekje.
‘Bedankt voor het wachten. Ik zie dat u een type machine heeft waarbij dit probleem eigenlijk eenvoudig op te lossen is door de machine twee minuten uit te zetten voordat u hem weer aan zet, zodat hij zich volledig kan herstarten. Zou u dat willen proberen? U hoeft niet terug te bellen; ik blijf even aan de lijn.’
‘Heel fijn, ik ben zo terug.’
Na twee minuten breng je verslag uit. ‘Helaas, het probleem is er nog steeds.’
‘Ai, dat is jammer. In dat geval zal ik de storing meteen voor u doorzetten aan de monteur.’
‘Wanneer kan ik die hier verwachten?’
‘Ogenblikje, ik zoek het even voor u na.’
Wachtmuziekje.
Wachtmuziekje.
Nog steeds wachtmuziekje.
‘Nogmaals bedankt voor het wachten. Volgens de planning kunt u de monteur morgen in de middag verwachten.’
Opgelucht bedank je de medewerker voor het getoonde begrip en de informatie.

Intussen aan de andere kant van de lijn…
Medewerker haalt met een zucht een nieuw telefoontje uit de wacht en luistert met een half oor naar de het verhaal van de beller terwijl hij/zij, hierna zij, verder gaat met het online spelletje (geheel willekeurig bijvoorbeeld online biljart of golf) dat zij met collega’s aan het spelen is.
Op het moment dat hier volledige concentratie voor nodig is: ‘Oké, ik pak uw gegevens er even bij.’
Na behalen van de volgende ronde roept zij snel de gegevens op en zet de storing zonder kijken door aan een monteur en gaat snel verder met het spelletje.
‘Bedankt voor het wachten. Ik zie dat u een type machine heeft waarbij dit probleem eigenlijk eenvoudig op te lossen is door de machine twee minuten uit te laten staan voordat u hem weer aan zet. Zou u dat willen proberen? U hoeft niet terug te bellen; ik blijf even aan de lijn.
‘Heel fijn, ik ben zo terug.’
Met de microfoon weggedraaid en dankzij anderhalve meter snoer kan er intussen meegekeken worden hoe een collega zich naar een nieuw level speelt. Na twee minuten terug naar de eigen plek als de beller zich weer meldt. ‘Helaas, het probleem is er nog steeds.’
‘Ai, dat is jammer. In dat geval zal ik de storing meteen voor u doorzetten aan de monteur.’
‘Wanneer kan ik die hier verwachten?’
‘Ogenblikje, ik zoek het even voor u na.’
Drukt op wachtstand, raffelt snel nog een ronde af en heeft overleg met een collega over wat de beste tactiek voor het behalen van een persoonlijk record is. Maakt lunchplannen met een andere collega, checkt snel het servicecontract en haalt de beller uit wachtstand.
‘Nogmaals bedankt voor het wachten. Volgens de planning kunt u de monteur morgen in de middag verwachten.’

Het is maar dat je het weet.

Do we have that department @ the office??! @Catherine Milam  @Julie Kang @Beverly Bledsoe @Gladys Torres

Werken achter een “reference desk” betekent dat je veel uiteenlopende vragen te verwerken krijgt: van verzoeken voor literatuuronderzoek tot hulp bij het kopieerapparaat. Bij sommige vragen denk je: leuk! en bij andere denk je: ugh. Gelukkig valt het meeste overigens in die eerste categorie. Maar er zijn ook vragen die uniek in hun soort zijn, een soort van buitencategorie, als het ware. Ter illustratie de vraag die ik onlangs toegespeeld kreeg:
– Ik wil graag met een Nederlandse vrouw trouwen, heb jij interesse?
– Nee, maar bedankt.
– Geen probleem. Hoe heet je eigenlijk?

Nee, mijn werk is niet gauw saai.



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories