citroenlimonade

Wenen! – II

Posted on: November 30, 2015

Na een relaxte ochtend zijn we naar buiten gegaan waar het door de wind niet alleen koud was, maar guur. Binnen vijf minuten stonden we bij het Belvedere waar zelfs ook een kerstmarkt was. Omdat we het nog een beetje vroeg vonden voor alcohol zijn we via de tuinen naar beneden gewandeld, de stad weer in. Langs het monument voor de laatste Russische soldaat, het Imperial Hotel (waar de kamers stuk voor stuk groter zijn dan die van mij thuis) en zes standbeelden van Franz Joseph I (hij van Sissi), naar een kerstmarkt waar we warme chocolademelk van vers gesmolten chocola dronken. Wow. Met de handen om de warme bekers, drukten we onze neuzen tegen de ruiten van een van de vele bontjassenwinkels (echt bont; de prijzen liggen vanaf 2000 euro voor de lelijke modelletjes). Opgewarmd ginen we door via luxe winkelstraten, paleizen en kerstmarkten richting huis. We maakten een tussenstop bij het Hofburg Cafe, waar we apfelstrudel op hebben want “je kunt niet in Wenen zijn en dan geen apfelstrudel eten!”. We hebben de klassieke variant gekozen wat betekende dat de strudel in een vanillepudding ligt. Het was een prima lunch (en diner) en met volle buiken zijn we toen echt naar huis gegaan waar we nog tijd hadden om een uurtje te kletsen voordat de taxi naar het vliegveld kwam.
Omdat ik nu nog niet had ingecheckt, gebruikte ik de incheck-machine want ik had geen zin in de rij voor de incheckbalies. De machine ging flitsend, alleen staat er op de boarding-pass die ik nu heb gekregen geen stoelnummer. Hm.


Bij de veiligheidscheck werd ik apart genomen omdat ik mijn deodorant, die in een afgesloten doorzichtige plastic zak zit, er hier blijkbaar uit had gemoeten. Dat staat nergens, niemand die het vertelde maar daar had de kenau van de douane geen oren voor. En voordat ik kon protesteren had ze een papiertje langs mijn tas en trui gehaald, dat in een machine werd getest zoals ze dat bij Boarder Security doen. “Negative” zei ze nog geheel overbodig. Duh. Als ze het had gevraagd had ik gewoon kunnen vertellen dat die bloeddoorlopen ogen van het slaaptekort waren en niet de oorzaak van drugs.
Oh en eenmaal door de beveiliging is er op Wien International weinig te beleven: een te druk eetplein, weinig winkels en de koffie kostte me 4,60 voor een kleine beker. Slik.

Ook nog een minpuntje van dit vliegveld: de minimale wachtruimte bij de gates. Twintig gelukkigen kunnen zittend wachten, de rest staat er een beetje chagrijnig bij. Omdat ik nog een uur moet wachten ben ik met een aantal andere slimmerds bij de volgende gate gaan zitten waar vandaan we nog net de actie bij onze gate in de gaten kunnen houden.

Een half uur voor vertrek ging ik bij wijze van tijdsverdrijf dan maar op zoek naar een toilet maar wegens een te lange wachtrij liet ik dat vertier toch maar aan me voorbij gaan. Terwijl ik langs de gate loop, op weg naar mijn zitplek, hoor ik via de omroepinstallatie iets dat leek op mijn naam. Dus stilstaand en met gespitste oren gewacht op de herhaling en jawel hoor: “Passenger W, traveling on Austrian Airlines flight OS377 to Amsterdam, please report to the service desk at gate B7.” #WTF? Met hartslag 380 gebruikte ik mijn ellebogen om me door de wachtende massa te werken. Excuse me, pardon, aan de kant! 200 paar ogen volgde me naar de balie dus bovenop de stress meteen een knalrood hoofd natuurlijk.
Bleek het om het ontbrekende stoelnummer te komen wat was gekomen door een storing in het incheck-systeem. Ik moest mijn boading-pass ruilen voor eentje mét stoelnummer dat 8F bleek te zijn; lekker voorin en aan het raam.

Nadeel van betalen voor koffers: bijna iedereen reist alleen met handbagage en op vluchten waarbij je twee stuks handbagage mee mag nemen, leidt dat tot groot ruimtegebrek in de bagagerekken. Pfff het instappen duurde daardoor erg lang want er was zo veel handbagage dat sommige reizigers hun handbagage zelfs onder de lege eerste-klas stoelen moesten proppen.

Bij rij 8 aangekomen zat daar al iemand op de middelste stoel en er stond in het gangpad iemand naast. Toen ik aangaf bij 8F te willen en dat ze dus even ruimte moesten maken, vroeg het meisje in het gangpad of ik met haar wilde ruilen: ze reisde met haar vriendje maar zat zelf in 5B. Dat was de middelste van twee stoelen (ook nog eens twee mannen in) en dat wilde ik niet; hadden ze zelf maar op moeten letten met het inchecken. Haar vriendje gaf mij nog diva-attitude door te vragen wat het probleem was. Nou, ik had geen probleem; dat had zij. Ik wilde gewoon in mijn aangewezen stoel zitten. Dus toen zuchtte hij diep en maakte met veel drama plaats voor mij. Sukkel. Bovendien stinkt hij naar de knoflook en salami en elke keer als hij zucht komt er een stinkwalm voorbij. Ugh. Volgens mij zit hij expres zo met open mond uit te ademen als wraak.
Deze vlucht zit overigens wel helemaal vol en ik maakte de fout om koffie te bestellen uit het drankkarretje. Ik kan me niet herinneren wanneer ik ooit zulke slechte koffie op heb!

Zo hehe, zuurstof! Geen vliegtuiglucht (de lucht in een vliegtuig is toch altijd een tikje chemisch) en ook geen salamiwalmen meer.
Nogmaals hoezee! voor het reizen met uitsluitend handbagage want ik hoefde niet eens te sprinten om de intercity direct van 22.39 uur te halen.

Misschien kwam het omdat de conducteur iedereen welterusten wenste bij aankomst, of gewoon omdat een flitsbezoek aan Wenen toch wel de nodige energie kost maar ik heb erna heel fijn geslapen!

Enkele conclusies:
– ga niet naar Wenen als je op dieet bent;
– punch, glühwein, warme chocolademelk met rum…aan seizoensgebonden alcoholische dranken in Oostenrijk geen tekort;
– reizen zonder bagage in te hoeven checken: ideaal
– de jaarlijkse ontmoeting met G was wederom een groots succes!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories

%d bloggers like this: