citroenlimonade

Archive for October 2015

Goud aan de bomen en paddo’s op de grond. De herfst is magisch mellow!

Magic!

Advertisements

Op vrijdagavond in de trein naar huis luisterde ik mee* met een beller en hoorde het volgende:
“Ha John. John? Hallo?”
“John, met mij. Hallo? John? Kun je mij horen?”
“Ja John, je viel net weg. John? Hallo?”
“Marco, met mij. John probeert mij de hele tijd te bellen maar ik versta hem niet en ik denk dat hij mij ook niet hoort; is hij bij jou? Oke, dan probeer ik die.”
“Ha Luuk, is John bij jou? Ja hij loopt mij de hele tijd te proberen te bellen maar z’n telefoon doet het niet goed. Op werk? Dan probeer ik het daar even.”
“Danny, met mij. Ja, ik ben op zoek naar John. Luuk zegt dat die nog bij jou is? Oke, zeg ‘m maar dat z’n mobiel het niet doet en dat ‘ie mij dan met de vaste lijn moet bellen.”
“Hey John. Ja joh, hoorde je mij nou niet ofzo? Ik hoorde jou heel slecht. Nee, de anderen kon ik wel gewoon bellen. Ik bel je nou toch ook gewoon goed? En wat was er nou dan eigenlijk? Oh ja, dat ligt in het kantoor van Anita. Ja, die is al met weekend maar je kan er wel bij want het zit in het blauwe bakje op het bureau. Het ligt bovenop. Nee, het blauwe bakje. Sta je wel op de kamer van Aniet dan? Nou, die heb van die bakjes op d’r bureau: twee of drie rode ofzo, een zwarte en een blauwe. Ja, dan moet je in die blauwe kijken. Oke, fijn weekend.”
“Ha Luuk, ja da’s gelukt hoor. Nee joh; hij moest z’n verlofbriefje nog tekenen, dat had ik al bij Aniet gelegd.”

*ik stond in het halletje en deze meneer stond daar ook. Hij sprak nogal luid waardoor er niet aan te ontkomen was maar het gekke was: ik wilde alleen nog maar weten of hij John te pakken zou krijgen voordat we Rotterdam Centraal binnen zouden rijden. Als de ontknoping van een film gebeurde dat nog net op tijd want anders had ik waarschijnlijk het hele weekend aan John en het mysterie rond zijn dringende telefoontje zitten denken.

Het aantal keren dat ik in Pijnacker was geweest, was precies nul. Ik kende het van de verkeersborden maar daar hield het dan wel mee op want wat er doorgaans ook in Pijnacker gebeurt; het haalt het acht-uur journaal niet vaak.
Dat ik mij onlangs dan toch in Pijnacker bevond, ging ook niet echt van harte. Sterker nog: het was honderd procent noodgedwongen want er reden geen treinen vanuit Delft en dat zou nog wel even duren. Omreizen kon via Den Haag (tram) en dan met de trein naar Utrecht en van Utrecht naar Rotterdam. Omdat ik geen zin had in die propvolle tram en enorme omreis-beweging, én omdat ik nogal eigenwijs ben, bedacht ik een ander plan. Met de bus naar Rotterdam. Helaas gaat de bus naar het centraal station zo’n twee keer in het uur en had ik die net gemist. De bus naar Rotterdam-Noord kwam er wel net aan en als er Rotterdam op een bordje staat dan kan het natuurlijk niet missen en met de kaart van Nederland enigszins in mijn hoofd dacht ik dat de bus vast wel langs een Randstadrail-halte zou komen. En verrek: na het passeren van wat kassen en geslinger door een sfeervolle vinex-wijk-in-wording was daar ineens de bus/metrohalte Pijnacker Zuid. Pijnacker Zuid, mensen. Handen in de lucht als je wist dat Pijnacker groot genoeg is om geografisch opgesplitst te worden.
Maar goed, daar stond ik dan. Na door een drekkig grasveldje gebanjerd te hebben, klom ik het perron op en had zes minuten de tijd om staande in de regen (twee mensen onder het afdakje en het was vol) de toerist uit te hangen in Pijnacker Zuid. Het uitzicht achter me bood een paar half lege fietsenrekken waar vooral onkruid onder groeide. Als ik naar links keek zag ik rails zo ver het oog reikte. Rechts meer van hetzelfde. Voor me een half lege parkeerplaats en een enorm bord dat een nieuw bouwproject adverteerde want ja, die nog half-lege wijk. Als het station ondergronds was geweest had ik niets gemist en was ik nog droog gebleven ook. Maar: de metro reed, kwam stipt op tijd en veertien minuutjes later stapte ik heel blij weer uit op centraal station.

Metrolijn

Noot: het is niet de bedoeling om Pijnacker-liefhebbers op wat voor manier ook voor het hoofd te stoten. Maar hoe te gek je Pijnacker ook vindt, je moet toch toegeven dat het metrostation diep triest is. 



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories