citroenlimonade

Archive for August 2015

Sinds kort heb ik een kunstwerk aan de muur. Of beter gezegd: Kunstwerk.
Na een paar jaar met de Museumkaart de vloer platgelopen te hebben bij de verschillende musea die ons land rijk is, ben ik nu dan begonnen aan een eigen kunst-portfolio. Het werk van bescheiden formaat is neo-minimalistisch en erg abstract. Ik wil niet opscheppen maar het feit dat het in opdracht speciaal voor mij gemaakt is, is er mede de oorzaak van dat de waarde op “onbetaalbaar” wordt geschat.
Je krijgt tenslotte maar één keer een eerste tekening van je neefje.

kunst!

Ik heb geen smartphone, geen ereader, geen tablet en geen digitale televisie. Dat komt deels wegens de kosten die aan de gadgets verbonden zijn, maar vooral omdat ik ze niet wil.
Dus toen ik in de trein met een boek onder mijn arm stond te sms-en met mijn “ouderwetse” mobieltje keek de jongeman tegenover mij met verbazing toe. ‘Dat is allemaal behoorlijk retro.’
‘Hip dus,’ knikte ik. Want ik had gelezen dat de trendsetters hun smartphones laten voor wat ze zijn en jacht maken op gewone telefoons, het liefst het soort dat je open moet klappen.
‘Ja, cool.’
En zo komt het dat ik hipper dan hipsters ben.

(Maar ik hoop niet dat ik daarmee dan automatisch een hipster-nieuwe-stijl oftewel yuccie ben, want liever niet zeg. Voor meer info over yuccie’s, gaarne te google-en want: yugh.)

Ik ben een professionele vraagbaak en dat kun je zien. Waar aan, weet ik niet maar mensen met vragen herkennen het. Ze benaderen me op het station, in de trein, op straat. Of ik zelf bekend ben in de omgeving of niet lijkt er niet veel toe te doen. Sommige vragen zijn heel specifiek, anderen iets algemener. Speciaal voor Citroenlimonade heb ik de afgelopen twee weken bijgehouden welke vragen ik op me afgevuurd kreeg terwijl ik boodschappen deed/druk met forenzen was/zelf toerist speelde :
Is daar nog wat te zien?’
‘Hoe kom ik lopend bij de Euromast?
‘Waar is het Holiday Inn Hotel?’
‘Is dit de trein naar Venlo?’
‘Stopt deze trein ook in Schiedam?’
‘Waar vertrekt de trein naar Schiphol?’
‘Is het ver lopen naar de Markthal?’
‘Is het hier betaald parkeren?’
‘Where am I on my map?
‘Waar vertrekken de rondvaartboten?’
‘Wat is er aan de hand; er lopen zoveel dronken gasten over straat?’
‘Ou est le coffeeshop?’
‘Ik zoek de Coolstraat.’
‘Is dit het enige park in het centrum?
‘Do you know a nice coffeeshop?’
‘Is er een DA drogist in de buurt?’
‘Stond hier niet ooit een kerk?’
‘Ik zoek een leuke winkel.’
‘Hoe werkt de stads-wifi?’
Vriendelijke vragers kunnen een vriendelijk antwoord verwachten en onhebbelijke eisers kunnen het doen met een “geen idee”. En dan zijn er nog de vragers die je antwoord vervolgens in twijfel trekken. ‘Is het echt niet deze trein?’ ‘Is het niet hier naar links?’ Had het dan maar niet gevraagd.
Waar ik me nog meer over verbaas dan het feit dat mensen me feilloos weten te vinden met hun vragen, is het gemak van vragen want zelf heb ik namelijk de neiging om eerst op zoek te gaan naar borden, straatnamen of een stadsplattegrond.
Maar het zou natuurlijk ook best kunnen dat ik gewoon te onafhankelijk en eigenwijs ben.

Na een periode van persoonlijke chaos was het tijd voor wat zelfreflectie en de kogel is door de kerk: Citroenlimonade maakt een doorstart! Vanaf heden back in business met regelmatige updates van het leven van een citroentje in de grote stad.

citroenlimonade



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories