citroenlimonade

Archive for August 2014

Het goot. Echt, er stonden zelfs bellen in de plassen. Overal stonden fietsers te schuilen en mensen zonder fiets doken winkels in of een kroeg. En dat op de dag dat ik weer fit genoeg was voor een rondje beweging.  Maar no worries: ik heb een regenjas. En mijn regenjas is roze. Of beter gezegd: Roze. Zuurstokroze. Hoe kun je daar niet vrolijk van worden? Dus heb ik happy door de regen gelopen. En omdat na een uur mijn gympen wel doorgeregend waren, hoefde ik me het laatste stuk niet meer in te houden. Ik greep mijn kans toen ik een hele mooie plas zag: helder, want blubber = *ieuw*, hij had een flinke oppervlakte en was niet al te diep. Hij vroeg er gewoon om. En dus sprong ik er met twee voeten tegelijk in en slaakte een tevreden “HA!”.
De meneer die in het portiek stond te schuilen met z’n frietje-van-bram knikte me begrijpend toe. ‘Fijn he?’
Ja.

“When life gives you a rainy day, play in the puddles.” ~ anon.

Advertisements

Stationspleinen zijn een hotspot voor goededoelenzieltjeswinners. Staan ze daar met hun jasjes-met-logo en een klembord, pen in de aanslag om je gegevens te noteren. Je weet hoe laat het is als je mensen in de verte slalombewegingen ziet maken. Vorige week leek het wel een Superslalom, want er stonden twee goede doelen tegelijkertijd.
“Hoihoi! Mag ik jou iets vragen?”
“Nee.”
“Maar het is voor ..”
“Nee.”
Mijn tactiek is dat ik het wandeltempo hoog houd en mijn nee is vriendelijk met een glimlach, maar gedecideerd en ik voeg er altijd “Maar succes verder” aan toe. En dat vind ik heel knap van mezelf want ik vind die gasten zó irritant: te gemaakt vrolijk, te joviaal en te flirterig. Er zal best een doelgroep voor die benaderingsmethode zijn, maar ik hoor daar niet bij.  Goed, vorige week. “Hooooi!” Het meisje sprong recht op mijn pad alsof ze me daar mee tot stoppen kon dwingen, hetgeen erin resulteerde dat ze gedwongen werd om even gauw weer opzij te stappen toen ik gewoon door bleef stappen. “Weet jij wat dit is?”  Ze hield een pakketje omhoog wat dan wel weer origineel was, maar ik tuinde er mooi niet in. “Nee, en dat kan me ook niet schelen. Maar succes verder.”
Hoor ik achter me: “Bitch.”
Pardon?
De trut bood me de kans om alle opgekropte frustraties rond deze marketing-truukerijen met een goed excuus te spuien. Dus dat deed ik. En jeetje dat voelde goed. 

Moraal van dit verhaal:
1) Het is maar goed dat ik niet ski, want ik kan niet slalommen: ik zou recht die berg af gaan.
2) Ik ben geen bitch! Anders had ik wel een klacht ingediend bij de organisatie die ze vertegenwoordigde of had ik ‘m hier wel genoemd. Zacht ei, that’s me.

charity

Het was verre van warm. Er waren geen blaadjes op de rails, wandelaars langs het spoor, bermbrandjes, aanrijdingen, sein- en/of wisselstoringen. Er waren geen storingen aan spoorwegovergangen, er was geen tekort aan materieel en de machinist en conducteur waren ook niet kwijt. De ijsjes die werden uitgedeeld in de trein, waren dan ook geen zoethoudertjes maar “gewoon, een lekker extraatje voor onze reizigers”.  Na enthousiaste kreten, werd het steeds stiller in de wagon omdat oud en jong met blijde gezichten aan z’n raketje zat te likken.
Bewijs dat reizen met de trein echt niet zo erg is als wel wordt gedacht.

Geek: Een intelligent persoon maar sociaal iets minder. Maakt veel gebruik van een computer en houd vaak van Science Fiction. Bron: http://www.woorden-boek.nl/woord/geek

Afgelopen twee weken heb ik de geek in mij ontdekt. Ja, ik wist ook niet dat ik die had, maar plotsklaps was ze er.
Ik dacht dat je als geek veel van computers moest weten (de 0-en en 1-en), maar volgens deze definitie is er veel gebruik van maken al genoeg. Nou, ik durf wel toe te geven dat ik er eigenlijk te veel gebruik van maak.
Een intelligent persoon maar sociaal wat minder. Als ik sociaal wel oké ben, betekent dat dan dat ik niet slim ben? Hm, gauw verder. Houd vaak van Science Fiction. Als ik ergens niet om geef, is het wel Science Fiction. Ik heb geen idee wat het verschil is tussen Star Wars en Star Trek en dat kan me ook niet schelen. Eigenlijk is Pigs in Space het enige ruimtegebeuren waar ik ooit plezier aan beleefd heb. Tot vorige week. Want wat doe je als je geen kant op kunt en plat op de grond ligt: dan ga je binge-watchen. Dat betekent meerdere afleveringen van een televisieserie achter elkaar kijken. Iets waar volgens internationaal onderzoek (ja echt) vooral Nederlanders goed in zijn. En ik ben er zo eentje. Want ik kreeg in dit geval een dvd-box van Stargate-SG1 te leen en stopte met enige tegenzin een disc in de (jawel) computer. *Pff* dacht ik de eerste tien minuten maar de volgende keer dat ik op de klok keek was ik ineens anderhalf uur en twee afleveringen verder. Echt, ik had geen idee dat het zo entertaining kon zijn om McGyver naar andere planeten te zien reizen. En na een tijdje is het helemaal niet raar om naar ruimteschepen in de vorm van pyramides te kijken en mensen van lichaam te zien wisselen. Ik heb nog acht seizoenen marsmannetjes, vreemde ziektes en oorlogsvoering hoog in het heelal tegoed dus dan weet je alvast hoe ik mijn regenachtige zondagmiddagen door zal brengen.

Eerst was ik een poosje sprakeloos, toen ging ik door mijn rug en had ik het te druk met op de grond liggen. Maar ik ben weer terug! Eh..zij het kort want ik kan nog niet lang genoeg zitten voor een stukje met meer inhoud dan vier zinnen. Volgende keer haal ik de vijf of misschien zelfs wel zes.

~ Max Payne: [after taking painkillers] Breakfast of champions.~



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories