citroenlimonade

Archive for April 2014

Ik lees graag. Niet alleen op wereld boekendag of tijdens de boekenweek maar dagelijks. De ene keer meer dan de andere maar ik kan me niet voorstellen wat het is om een dag niet te lezen. Ik sjouw dagelijks met een te grote tas omdat er niet alleen een boek in moet passen voor onderweg maar er twee boeken in moeten passen voor onderweg want stel je voor dat ik in de trein zit en mijn ene boek uitlees en dan zou ik anders de rest van de reis zonder zitten!
Er ligt een boek of twee of drie (oké, oké, vijf) naast mijn bed en eentje (echt eentje) tussen de kussens van de bank verstopt. Mijn treinboek komt thuis namelijk niet uit mijn tas want stel je voor dat ik die dan vergeet terug te stoppen; zit ik zonder boek in de trein. Heel soms is er een boek dat ik écht niet los kan laten en dat ik dan overal mee naar toe sleep / uit mijn tas haal omdat ik ‘nog één bladzijde, vooruit de rest van het hoofdstuk eventjes nog’ wil lezen.
Ik heb een prachtige bladwijzer maar soms vergeet ik die over te plaatsen naar een nieuw boek en houd dan bij waar ik gebleven was met een kassabonnetje, treinkaartje, paperclip of wat er ook maar op de bodem van mijn tas te vinden is. Soms ga ik zelfs over tot -shocker- ezelsoren. Uiteraard alleen bij exemplaren die mijn persoonlijk eigendom zijn en nooit bij die ik in leesleen heb van anderen. Nog meer shocking: ik vind het er stiekem eigenlijk wel gezellig uitzien, zo’n boek waaraan je kan zien dat het gelezen is. Hoewel ik het dan weer minder fijn vind als leners dat bij mijn boek doen. Vreemder is dat ik het soms dan weer niet erg vind als anderen het ook doen. Zo heb ik een boek waarvan bijna iedere pagina wel een gewezen ezelsoortje heeft en daaruit blijkt dan weer het supervele leesplezier dat er aan beleefd is en dan voel ik me wel een beetje trots omdat ik die vondst had gedaan. En ja, ik ben me ervan bewust dat het van tegenstrijdigheden aan elkaar hangt maar het is gewoon een kwestie van gevoel. Zo kan de manier waarop een kaft aanvoelt bij mij de doorslag tot aankoop geven. En ik ben ook zo iemand die haar neus in een boek stopt en dan snuift. Ik dacht altijd dat ik daarin enig in mijn soort was totdat ik Opa V. zijn neus ooit in een vers puzzelwoordenboek zag stoppen en gelukzalig hoorde verklaren dat deze editie ook weer zo lekker rook. Andersom ben ik ooit gestopt met een boek om de simpele reden dat het te erg stonk.
Eh ik weet even niet meer zo goed waar ik nou precies heen wilde met dit relaas: mijn blik dwaalt steeds af naar de plank aan de muur die vol staat met nog ongelezen exemplaren en mijn gedachten zijn bij de keus die ik straks moet maken voor welk nieuwe exemplaar ik zal gaan aanbreken. (Prijzig probleempje maar dankzij ruilclubjes en het Boekenfestijn toch nog die fijne voorraad). Het is zo dat..oke laat maar, tijd voor een conclusie. Ik hartje lezen.

“I tried to beat my reading addiction….Worst two minutes of my life.” – anon.

Wat blijkt: het is vandaag wereld boeken- en copyrightdag. En wat is er dan zo boekerig aan 23 april? Er is een heel zooitje schrijvers op geboren dan wel gestorven. Shakespeare is de enige die ik kende uit dat hele rijtje overigens. Eén van de bekendste schrijvers ooit oftewel hij van “to be or not to be”. En Romeo & Julia, Midzomernachtdroom, Hamlet enzo. En van: *ugh*. Maar dat is mijn geheel persoonlijke “woordkeus”. Hoe dat zo gekomen is?
Op een dag in de boekwinkel sprak ik mezelf streng toe: iets serieuzigs nu een keer! En dus draaide ik me weg van de roze glitterkaften die blijkbaar bij de rubriek Romantiek horen en zette koers richting Literatuur. Om de keus te verkleinen besloot ik ter plekke om iets te kiezen van iemand van wie ik nog nooit iets gelezen had. Nou lees ik veel, maar dan blijft er nog altijd veel over hoor. Dus verfijnde ik verder tot klassiekers en zo bleven al snel over: Dickens en Shakespeare. Ik beken bij deze: kerst zonder Patrick Stewart als Scrooge is geen kerst maar het boek heb ik nog nooit zelfs maar in mijn handen gehad. Maar omdat ik niet in een kerststemming verkeerde (shocking, ik weet het) ging ik voor Shakespeare. The taming of the shrew, om precies te zijn. Da’s Het temmen van de heks op z’n Engels. Ja, ik ging Shakespeare in het Engels lezen. Niet omdat ik een purist of snob ben maar omdat ‘ie in het Engels als pocket verkrijgbaar was en daarmee goedkoper. Daarmee lees ik op z’n Hollands in het Engels, ach ja. Om een lang verhaal kort te maken; ik wou dat Billy dat ook maar gedaan had. Jeeeeetje zeg, d’r kwam geen eind aan. Nou ja, natuurlijk wel want er zat gewoon een achterkaft aan maar het duurde laaaaaaang voordat ik die eens bereikt had! Oef. Ik vond er echt geen doorkomen aan maar dat mag duidelijk zijn. Een toneelstuk is ook om naar te kijken en te luisteren en niet om doorheen te ploeteren te lezen. Na afloop heb ik hem nog wel opgezocht op internet en kwam zo terecht bij een filmversie met Elizabeth Taylor die zooooveel beter was. Voortaan laat ik de Shakespeare werken in ieder geval voor wat ze zijn en gelukkig is er nog een heleboel anders om te proberen. Zo ga ik vanavond verder met De honderdjarige die uit het raam klom en verdween en zal er ter ere van wereld boekendag een extra hoofdstuk tegenaan gooien.

Veel leesplezier met wat je ook leest!

“So many books, so little time.” ~ Frank Zappa

Bijna twee weken had ik last van zere ogen die aan het eind van de dag rood zagen. De doe-het-zelfdokter in mij besloot de tijd die ik turend naar een beeldscherm doorbreng ernstig terug te brengen dus ‘s avonds geen internet meer. En toen maakte iemand de snugggere opmerking: zou het geen hooikoorts kunnen zijn? Tja, mijn ogen waren intussen ook wel stevig aan het tranen. Dus struikelde ik op het station meteen maar de drogist binnen waar de drogisterijmevrouw jubelde: “Ik denk dat ik al weet waar u voor komt!” Nou, dat had ze inderdaad geraden en tien minuten later had ik mijn eerste hooikoortspilletje van het seizoen op en kon ik meteen een stuk helderderder zien. Het stof dus meteen maar van m’n computer geveegd en we zijn weer back in business.
Kleuren waarmee de dertig rond is gekomen:
Pompous = paars met bescheiden glittergehalte
Sir, yes sir! = paars
Punk rock = taupe
Rock ‘n roll = rood
Blue my mind = paarsblauw
Hypnotize = paarsrodig
Johnny, be good! = donkerblauw metallic
Inner purple of trust = framboos
Black out = zwart
Emerald bay = grasgroen
Urban purple = lichter framboos dan Inner purple of trust
Aye, aye, sailor = marineblauw
Ruby crush = rood met superglitters
Funtime fuchsia = roze

Enkele conclusies:
– Ik heb meer paars en blauwe nagellak dan ik zelf dacht;
– Het uitroeptekengehalte in nagellaknamen ligt vreemd hoog;
– Nagellaknaambedenker: het is een vak apart zullen we maar zeggen.



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories