citroenlimonade

Archive for December 2013

Gekkenhuis. Mensen keken paniekerig om zich heen en er werden openlijk ellebogen in de strijd gegooid. Nee, dit was niet een scene uit een rampenfilm ofzo, het was de supermarkt op maandagmiddag kwart over vijf. Er waren zelfs geen mandjes meer te krijgen en daar staan er anders altijd onwijs veel van! Het was survival of the fittest en bijna had ik rechtsomkeert gemaakt. Maar ja, bedacht ik me toen; morgen is het misschien nog wel erger. Ik had de helft van mijn lijstje afgewerkt toen ik me bedacht dat het morgen onmogelijk erger kon zijn en dat ik dit echt heel verkeerd getimed had. Maar wie a zegt etc dus bikkelde ik door. De planken waren bijna kaalgeplukt en het enige waar nog plenty van was, was de oliebollenmix en poedersuiker. “Mijn” supermarkt is er zo eentje waar je normaal gesproken over de vakkenvullers struikelt, maar uitgerekend nu was er niemand te vinden dus kon ik een blikje mais wel op mijn hongerige buik schrijven. Gelukkig kan ik prima improviseren dus hoefde ik niet met lege handen in de rij. Dat viel dan weer mee; alle kassa’s open en geen gechagrijn van de cassiere. Ook geen gedoe met kapotte pinapparaten, mensen die “nog even een pak melk” gaan halen precies als ze aan de beurt zijn en ook de kassarol was nog gewoon vol. Al met al stond ik niet zo heel veel later als anders weer buiten, alhoewel met een lichtelijk gevalletje van shellshock.

De “happy few” worden geboren met een titel, maar de rest van het plebs moet er voor werken. Jaren van studie gaan er aan vooraf voordat we een paar letters voor of achter onze naam mogen voeren. Mr. Ing. Ir. Prof. Dr. Drs. Ds. Bsc. Msc. En er zijn er vast nog meer.
Maar sinds gisteravond heb ik een titel waar ik niet voor heb hoeven studeren; hij is me zomaar toegewezen. En dat is niet omdat ik deze week een huwelijksaanzoek van een graaf of hertog heb geaccepteerd, maar omdat mijn zusje een strandbal uit haar buik heeft geperst en ik tante ben geworden. Tante. Is er een mooiere titel denkbaar?

Aunt: A cherished friend and personal cheerleader who will always see you through rose-colored glasses.
~ anon.

Werken achter een “reference desk” betekent dat je veel uiteenlopende vragen te verwerken krijgt: van verzoeken voor literatuuronderzoek tot hulp bij het kopieerapparaat. Bij sommige vragen denk je: leuk! en bij andere denk je: ugh. Gelukkig valt het meeste overigens in die eerste categorie. Maar er zijn ook vragen die uniek in hun soort zijn, een soort van buitencategorie, als het ware. Ter illustratie de vraag die ik onlangs toegespeeld kreeg:
– Ik wil graag met een Nederlandse vrouw trouwen, heb jij interesse?
– Nee, maar bedankt.
– Geen probleem. Hoe heet je eigenlijk?

Nee, mijn werk is niet gauw saai.

Na alle ongein van de afgelopen berichten vandaag alleen maar fijne dingen meegemaakt. Want niet alleen mocht ik een supermooi sinterklaasgedicht in ontvangst nemen, het universum besloot dat ik nog meer verdiend had:
– ondanks de chaos een zitplekje in de trein vinden en met maar tien minuten vertraging thuis zijn;
– een stuk chocoladeletter als uitdeeltraktatie op het station;
– wind mee tijdens een code-rood-storm zodat mijn capuchon niet afwaaide.
Yesss.

Insecten-update: de monsterwesp nog altijd niet getraceerd, maar wel twee mieren geplet. Ik hoop niet dat ik daarmee de opgebouwde karma weer ongedaan heb gemaakt…

“I saw that.”
~Karma



  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories