citroenlimonade

Geen zin

Posted on: February 1, 2013

Een rood boa-veertje lag te verdrinken in een plasje grauw smeltwater en ik dacht: uh-oh. Want als knoppen die aan de boomtakken verschijnen om de komst van de lente aan te kondigen, kondigen boa-veertjes en confetti in het straatbeeld de komst van carnaval aan. Het begint onschuldig met hier en daar een verdwaald veertje of een gekleurd stukje papier, maar naarmate de dagen voorbij gaan wordt het meer en meer en meer en voor je het weet denk je dat er een plofkip in de stationshal zit maar dan blijkt het bij nader inzien een plakkerige, synthetisch gekleurde verenzooi bovenop een dikke bodemlaag van confetti te zijn, met hier en daar een krul serpentine.
De lokale kranten vormen ook een prima carnaval-nadert-graadmeter; er duikt steeds meer onbegrijpelijk taalgebruik op. Zonder woordenboek kom ik er bijna niet meer uit door de toenemende mate van artikelen in lokaal dialect en dan heb ik het niet eens over het plaatsnamengedoe: Peejenrijk? Tullepetaonestad? Say what? Het is dat ik een spiekbrief heb, maar anders had ik niet geraden gekregen dat het hier over Dongen en Roosendaal gaat.
Carnaval: ik snap het gewoon niet. De basis voor mijn onbegrip voor dit volksfeest is tweevoudig:
1) een grondig onvermogen om de polonaise leuk te vinden;
2) ik vind mensen in/achter/onder gezichtsverhullende outfits eng.
Na jaren in Brabant werken weet ik inmiddels ook wel dat er meer aan carnaval is dan verkleed de polonaise hoppen, zoals de boerenbruiloft, het verbranden van de pop en de optochten. Maar hoezeer collega’s mij ook proberen over te halen carnaval leuk te gaan vinden, krijgen ze me tot op heden niet overtuigd. Het helpt denk ik ook niet dat ik het feest vooral associeer met comazuipen-voor-volwassenen. En iedere vierder die zegt dat carnaval niet met drinken te maken heeft, mag mij eens uitleggen waarom de helft van de bevolking vier dagen na dato nog met een kater rondloopt en de eerstehulpafdelingen van de zuidelijke ziekenhuizen overuren draaien.
Wellicht zou het helpen als ik er wat genuanceerder over ging denken en meer mijn best deed om het te begrijpen, maar ik merk dat ik daar gewoon keihard geen zin in heb. Want soms moet je je er gewoon bij neerleggen dat het niet klikt. En carnaval en ik, we zijn als Rotterdam en Ajax, als Bofinacius en een Fries, als de paus en de pil: wij gaan gewoon niet samen.

Aantal traptreden vandaag: 690
Aantal traptreden gisteren: 761
Aantal traptreden eergisteren: 473

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


  • None
  • citroenlimonade7: Was geen excuus hoor; maar gewoon vergeten te noteren en nu kan ik niet alsnog terugbladeren om een zin uit te zoeken. Mocht jij iets moois tegenkomen
  • henny westerveen: nou ja zeg mijn boek [😜] ik moet het dus wel gaan lezen nu. er zat trouwens helemaal gaan dwang om het in te leveren bij mij hoor, dat was een
  • henny: Nee, Geef mij maar Rotterdammers

Categories

%d bloggers like this: